Veel van de klachten die ik krijg van patiënten is dat dossiers niet gelezen worden voor een poliklinische afspraak met een dokter. Tot mijn verbazing bevestigde een aantal artsen dit zonder schroom. Als reden gaven zij aan dat er geen tijd is om dit te doen voor een afspraak. Verbazingwekkend want het lijkt mij toch cruciaal voor een goed verlopend gesprek dat de arts weet wie hij op zijn spreekuur krijgt en voor welke kwaal.
Een patiënt heeft vaak lang gewacht op zo'n afspraak om bijvoorbeeld uitslag te krijgen van onderzoek, prognoses te horen, etc. Vaak verwacht men dan ook veel van zo'n afspraak. Een arts ziet vaak het echter als een routinematig polikliniek "draaien", een onderbreking van het "echte" werk.
De teurstelling is vaak groot als uit de eerste vraag vaak blijkt dat de arts niet helemaal precies meer weet waar het ook weer over ging. De arts bladert al vragen mompelend in het dossier , zoekend naar houvast. Er is geen oogcontact. etc.etc. Irritatie, verwarring en verlies van vertrouwen zijn in de rest van het gesprek voelbaar.
Hoe kan het anders? Vaak is het 1 minuut scannen van een dossier, het enkele seconden voor de geest halen van de persoon, met een vriendelijke blik en een hand deze persoon binnenhalen, de patient aankijken en meteen een "to the point" vraag stellen voldoende om een heel plezierig en nuttig gesprek te voeren. Zonder tijdverlies maar veel gerichter en, belangrijk, met veel meer voldoening van zowel arts als patiënt.
Wellicht zou een goed en overzichtelijk electronisch dossier kunnen helpen. Dit is makkelijker doorzoekbaar en overzichtelijker dan de nog steeds gebruikte schriftelijke krabbels en verschillende formulieren in een map. Maar dat is slechts voorwaarde scheppend, belangrijker is de cultuur van "snel" poli draaien te doorbreken en elke patient opnieuw de aandacht te geven die hij of zij verdient.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten